یکشنبه , آذر 7 1400
DAO سازمان خودمختار غیر متمرکز

DAO ها آینده جوامع آنلاین در پنج سال آتی خواهند بود

یک سازمان خودمختار غیر متمرکز، کاربران را قادر می سازد تا بتوانند یک جامعه آنلاین را با حداقل اصطکاک ایجاد کنند.

جوامع آنلاین، آنهایی که دارای علاقه مشترک در اینترنت هستند، می توانند موارد مختلفی از جمله شبکه های اجتماعی، سازمان های مردمی و اجتماعات مشتریان را شامل شوند. ما، به عنوان یک جامعه، به طور طبیعی به صورت جمعی و گروهی هستیم، بنابراین منطقی است که با دیگران به صورت آنلاین در زمینه ایده ها و علایق خود در ارتباط باشیم. چه به طور مستقیم و چه غیر مستقیم با مردم ارتباط برقرار کنیم، جوامع ساخته می شوند. با این حال، نحوه انجام این کار متفاوت است.

در سال 2006، یاکوب نیلسن، متخصص وب، یک قانون 1-9-90 را بر اساس نابرابری مشارکت در رسانه های اجتماعی و جوامع آنلاین پیشنهاد کرد. به گفته نیلسن، در اکثر جوامع آنلاین 90% کاربران تماشاچی هستند، یعنی کسانی که مشاهده می کنند، اما مشارکت نمی کنند، نه درصد از کاربران اندکی مشارکت می نمایند و تنها یک درصد بیشترین میزان مشارکت را انجام می دهند.

اما با تداوم تأثیر جوامع آنلاین، ماهیت آنها در حال تغییر است. دوره قبلی تحت سلطه روابط کاربر، مشتری و تولیدکننده بود. با این حال، اکنون ما شاهد این هستیم که جوامع آنلاین مالکیت آنچه را که می خواهند به اشتراک بگذارند به دست می آورند.

مالکیت و اقتصاد تولیدکننده

با توجه به اینکه کووید 19 بسیاری از ما را مجبور به کار در خانه و رعایت فاصله اجتماعی با عزیزان خود کرده است، ارتباط دیجیتالی نقش مهمی در نحوه ارتباط ما داشته است. برای بسیاری، این منجر به وابستگی بیشتر به جوامع آنلاین شده است. بر اساس تحقیقات فیس بوک با همکاری The Governance Lab در دانشگاه نیویورک، 77% از پاسخ دهندگان اظهار داشتند که مهمترین گروهی که در آن عضویت دارند به صورت آنلاین فعالیت می کند.

امروزه ما در دنیایی زندگی می کنیم که محتوا به راحتی تولید و به اشتراک گذاشته می شود. این اقتصاد تولیدکننده، که مبتنی بر خلاقیت بشری، مالکیت معنوی و فناوری می باشد، مفهومی است که همچنان به رشد خود ادامه می دهد. و پس از یک سال قرنطینه، اکنون بیش از هر زمان دیگری، موعد قدردانی از اقتصاد تولیدکننده فرا رسیده است. در شرایطی که دولت ها در پی همه گیری جهانی کووید 19 به دنبال بازسازی اقتصاد خود هستند، اقتصادهای خلاق نقش مهمی را ایفا خواهند کرد. تا آنجا که ارقام Deloitte نشان می دهد، این بخش می تواند تا سال 2030 به میزان 40% رشد کند و بیش از هشت میلیون شغل ایجاد نماید.

گام منطقی بعدی دور شدن از این اقتصاد اشتراکی به سمت اقتصاد مالکیت است. جسی والدن، بنیانگذار صندوق Variant، اقتصاد مالکیت را بدین صورت توصیف می کند که «نه تنها توسط کاربران منحصر به فرد ایجاد، مدیریت و تأمین مالی می شود، بلکه مالکیت آن نیز متعلق به کاربران است.» نمونه ای از ترکیب اقتصاد تولیدکننده و اقتصاد مالکیت در توکن های غیرقابل تعویض (NFT) قابل مشاهده است. NFT ها به تولیدکنندگان این امکان را می دهند تا ضمن حذف مسائل مربوط به واسطه ها، ارتباط صمیمی تری با دنبال کنندگان خود برقرار کنند. بدین ترتیب، و به لطف بلاکچین، تولیدکنندگان مالکیت کامل آثار خود را در اختیار دارند و حق کپی رایت تولیدات خود را دارند و در عین حال از اصالت آنها اطمینان حاصل می کنند. NFT ها با ارائه یک فرصت طلایی برای تولیدکنندگان، در حال ایجاد مالکیت خلاق هستند.

و ظهور رمزارز و بخش مالی غیر متمرکز (دیفای) است که به ارتقاء جوامع آنلاین کمک می کند. از آنجا که این بخش از دارایی هایی استفاده می کند که توسط همه سهامداران به اشتراک گذاشته می شود، چیزی ایجاد می کند که با علایق آنها مطابقت دارد، رمزارز و دیفای موارد مناسبی هستند. اقتصاد مالکیت که با تأمین مالی بدون اصطکاک توانمند شده است، رویکردهای جدیدی را برای جوامع دنیای واقعی فراهم می کند تا از ابزارهای دیجیتال برای ایجاد، جذب و مبادله موثرتر ارزش در چرخه های فضیلت استفاده کنند.

اقتصاد مالکیت توسط بیت کوین (BTC) آغاز شده است. بیت کوین که در سال 2009 ظهور یافت، راه جدیدی برای کسب ثروت اقتصادی را با استفاده از فناوری در رایانه پیشنهاد کرد. بدین ترتیب، هر کسی که به اینترنت متصل بود برای استخراج بیت کوین تازه ضرب شده تشویق شد، و با ادعای مالکیت در شبکه، به امنیت شبکه کمک می کرد.

از آن زمان، بازار رمزارز به صورت تصاعدی رشد کرده است و همراه با آن، جوامع آنلاین نیز از طریق ابزارهای جدید و طراحی تشویقی مطرح می شوند که شامل روندی است که امروزه به عنوان سازمان های خودمختار غیر متمرکز (DAO ها) شناخته می شود.

جوامع آنلاین DAO

یک DAO اساساً سازمانی قابل برنامه ریزی از افرادی است که حول یک مأموریت مشترک تشکیل شده و یک جامعه آنلاین را پدید می آورد. آنها به طور مشترک یک کیف پول چند امضایی رمزارز را کنترل می کنند و اطمینان حاصل می نمایند که اهداف آن – که توسط اعضای DAO تعیین شده است – محقق می گردد. حاکمیت DAO ها و عملیات آنها در قراردادهای هوشمند نوشته شده است که شامل عبارات خودکار اگر / سپس می باشد و شفافیت و امکان حسابرسی را برای آنان به ارمغان می آورد.

نکته قابل توجه در مورد DAO ها و نقش آنها در جوامع آنلاین این است که نحوه تعامل آنها با یکدیگر یک سطح وسیع است و کارهای زیادی در این فضا انجام می شود. هرکسی می تواند صرف نظر از اینکه در کجا حضور دارد، در یک DAO شرکت کند. تنها چیزی که مورد نیاز است، استیکینگ سرمایه است، که یک بلاک ساختمانی عالی برای تعامل با یک جامعه ایجاد می کند. DAO ها باغ های محصور نیستند و بنابراین شرکت کنندگان آنها دارای انگیزه های درونی و بیرونی برای همکاری با دیگر جوامع DAO برای تقویت قابلیت های یکدیگر و در عین حال اشتراک در مالکیت و جهت گیری هر پروژه هستند. هیچ حزب مرکزی که ممانعتی ایجاد کند وجود ندارد و همه این حق را دارند که در مورد چگونگی انجام امور اظهارنظر کنند.

همکاری های DAO ها و DAO2DAO هنوز «یک موضوع رمزارزی» است، اما قدرت واقعی برای تغییرات مثبت در آنها نهفته است و زمانی نمود خواهد یافت که روش ها، مدل های مالکیت و ابزارهای خلق شده توسط این جنبش به جوامع کوچک و بزرگ دنیای واقعی راه یابد.

 

 

منبع: cointelegraph

400-0803-09-01299

درباره ی سلماز تقی‌زاده

مطلب پیشنهادی

افزایش سرمایه گذاری رمزارز تراست بیت کوین گری اسکیل (GBTC) توسط مورگان استنلی

غول بانکداری ایالات متحده، مورگان استنلی، سرمایه گذاری تراست بیت کوین گری اسکیل را به طرز چشمگیری افزایش می دهد

غول بانکداری مورگان استنلی به طور قابل توجهی هولدینگ های خود را از محصول سرمایه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این را به اشتراک بگذارید